mactr

[mactr]

Hej!

To rzeczywiście ten kawałek (faktycznie, teraz sobie przypomniałem tytuł – „Indiańskie lato”). Wprawdzie jakoś „potężniej” brzmiał on w mojej pamięci, ale i tak jest fajny ;). Może jest jeszcze jakaś inna wersja :)?. Muszę to sprawdzić… 🙂

Wielkie dzięki!

Pozdrawiam!

[mactr]

Witam!

Powiem tak: pieprzyć takie granie! Ten koleś odegrał wersję Maynarda nutka w nutkę, to samo zrobił Arturo i pewnie inni wyścigowcy będą to dalej kopiować. Fajnie, że jest wysoko i szybko, ale… gdzie tu muzyka? Oczywiście chciałbym posiadać takie umiejętności (zawsze się mogą przydać i sprzedać), ale nie dajmy się zwariować – wysoko nie znaczy ” z artyzmem”. U większości wymiataczy powyżej g3 kończy się muzyka, a zaczyna wyścig z samym sobą (pomijam big bandy i kilkanaście przepięknych stratosferycznych wykonań).
Strasznie lubię np. takiego Sandovala i jestem pełen podziwu i szacunku dla pracy, która włożył w to, żeby dojść do takiego poziomu, ale za to, co robi z niektórymi kawałkami zasługuje facet na sznurek właśnie :).
Druga sprawa – nie ma się co łamać, takie góry (z takim „luzem”) pociskają tylko wybrańcy. Nie pomogą płytkie ustniki i godziny rycia. Większość z nas nigdy nie zagra tak wysoko i dobrze – unikniemy w ten sposób konkursów „kto wyżej i szybciej”. Muzyka to nie jest sport jakiś, cholera jasna… :).

Pozdrawiam!

[mactr]

Witam!

Ja byłem w Puławach – daje imprezie 4- (pomijając moją nie najlepszą tam jazzową formę:))

Szczegóły – 5291276 (21-22:))

W tym roku zaatakuję Chodzież, a co! Może nie wykopią mnie po 2 dniach… 🙂

Pozdrawiam!

[mactr]

Witam!

Koledzy dęciści,

nie wiem, kurna o co wam znowu biega. Może rzeczywiście chłopak po tak krótkim okresie nauki wymiata. Zostaje tylko pogratulować mu i samemu brać się ostro do roboty. Nakariakov po 3 latach nauki nagrał niesamowicie „muzyczną” płytę, więc może u nas też objawił się talent…

Pozdrawiam!

[mactr]

Cześć!

Polecam „Coda Finale” (nie wiem jaka jest najnowsza wersja).
Profesjonalny program, a zarazem dość wygodny i prosty w obsłudze.
Jest jeszcze Sibelius i Note Worthy Composer!
Jeśli chcesz się pobawić w komponowanie przy pomocy nutek, to polecam „Cakewalk „.

Pozdrawiam!

[mactr]

A może chodzi o obręcz 🙂 (ring, o-ring – głupia nazwa)???

[mactr]

Cześć!

Dzięki za info!

Odnosząc się do wypowiedzi Radekssa:

Hmm, na warsztatach już bywałem.
Zespół też mam – nawet 2 (sęk w tym, że nie gramy łatwych standardów, ale np. porąbanego Scofielda 🙂 – nawet gram z tym składem dżoby, więc stąd potrzeba gwałtownego dokształacania się (nie chce kiedys nie dostać kasy za granie, bo solówka była do bani i bez sensu, a koledzy to naprawdę nieźli wymiatacze i muszę kiedyś do nich w końcu wyrównać :))
Z panem Aebersoldem już się dobrze poznałem :).
Słucham i analizuję 24/h – mam już nawet sprzęt w kibelku :).
A Piotra Barona nie lubię :)…

Kurczę, według mnie do improwizowania trzeba mieć talent – w innym wypadku solówka (nawet ta bardzo „poprawna”) będzie kopią czegoś, co już wiele razy było.

Z drugiej strony, odnosząc się do wypowiedzi Jazzika jednocześnie twierdzę, że dobra improwizacja to też kwestia teoretycznego wyuczenia się. Talent do improwizacji musi być wsparty solidnymi podstawami teoretycznymi – inaczej jest dużo szybkiego przebierania palcami i pustej efektowności, a mało sensu… wiem coś o tym :).

W każdym razie bycie jazzującym muzykiem (jazzmanem raczej nigdy nie ośmielę się nazwać :)) to nie jest łatwy kawałek chleba, niestety najpierw musi być zrobiony warsztat – tak jak w klasyce .

[mactr]

Cześć!

Huhu, dobre pytanie – chyba trzeba przede wszystkim mieć do tego zacięcie, a tak poważnie:

1. Harmonia – nie chodzi o znajomość debilnych regułek z II stopnia, nią po prostu trzeba się interesować. Także harmonia „nieklasyczna” – niestety to, czego się dowiadujemy w szkolę na nic się nie zdaje w rozrywce.

2. „Wytrenowany” słuch muzyczny – to nic, że ma się piątkę na dyplomie – to raczej nic nie znaczy. Tym też po prostu trzeba żyć.

3. Fortepian na porządnym poziomie.

4. Rozeznanie w instrumentacji, orkiestracji, partyturach, ble ble ble…

5. Najlepiej mieć swój jakiś (chociaż drobny) dorobek kompozytorski

Nie wiem czego oni tam jeszcze wymagają, ale z tego co się orientuję, „sensowni” kandydaci na kompozycję (np. w Wa-wie) to niezłe mózgi.

Pozdrawiam

PS
Ale oczywiście kompozycja jest także dla jak najbardziej zwykłych ludzi, więc nie ma się co bać…:)

PS nr2
Jednak na dzień dobry trzeba już sporo umieć (Polska to jednak wysoki poziom – tutaj nie bierze się na studia muzyczne zielonych ludzi :))

[Autor]

Wpisy